Hebzucht

Iedereen wil iets van je.
Uit beleefdheid en schone schijn, maken ze plaats voor mij, je vrouw.
Maar het is zo onoprecht, de hebzucht heerst.
Wie heeft het meeste verdriet. De meeste herinneringen. De sterkste band. De meeste geheimen. De meeste informatie. Het meeste geld. De meeste rechten. Het grootste gemis.

De meute, ze staan op een podium, te vechten om het olympisch goud wie het meeste lijdt, nu je dood bent. Ik kijk ernaar.
En kijk naar jou in je graf, en loop weg van de ratten. Ik hou van je.


Je kan geen geliefde hebben, je kan alleen geliefde zijn.

Opgedrongen wijsheid

Het ging nog net goed daarnet. Op het nippertje dat wel.
Heb al zoveel gehoord dat wrong.
Zinnen en woorden die schuren.
Niet gepast.
Ongepast.
Dom.
Onwetend.

Zo hoorde ik:
"Zou je nu daar je energie wel in steken?" Nou zal ik gaan breien en punniken ofzo?!
"Om in jouw armen te sterven, is toch het mooiste dat een man kan overkomen." Domme lul.
"Je moet het leven toch weer wat oppakken he?" Welk leven, en wat kan ik oppakken?


En vandaag uit onverwachte hoek, die zijn het lastigst, want je bent er niet op voorbereid.
Dus het duurt even een paar zinnen, waarin ik waarschijnlijk kijk alsof ze opeens chinees is gaan praten.
Maar na 5 zinnen komt het binnen. BENG!!
Er wordt me iets verteld dat mij aan het wankelen brengt.

"Ja, maar dit is toch wel een enorme kans! Wat je nu leert daar kan je bijna toch alleen maar blij van worden. En je wordt er nog sterker van!"
Sorry? Hoor ik dit goed? Ik vraag nog eens of ik haar goed begrijp?
Ja, verdomme-nog-an-toe ik begrijp het goed.

Rustig vertel ik haar dat ik volslagen gelukkig was met mijzelf, mijn kracht en wijsheid.
Die wijsheid heb ik nooit in mijn leven gratis gekregen, die is zeer duur betaald. Mijn kracht, daarvan had ik meer dan genoeg. Godverdomme zo goed als niets krijgt mij omver.

Maar ik heb helemaal nergens, en dan bedoel ik nooit en nergens, de wens geuit nog sterker of wijzer te worden. Nooit.
En dat, als je deze wijsheid je zo door de strot gedouwd wordt, en je daarvoor je liefde moet zien sterven, dankbaarheid wel het allerlaatste is dat je voelt.

test

eerst maar es zien hoe dit werkt.
want zoals gezegd,

revenge is a dish, best served cold

Aanzoek

07.00 uur: jetlagged, ik ga er alvast uit. Naar beneden, de Starbucks.
Handig een hotel op Market Street.
"Yeah a triple double espresso, need to wake up you see."
07.26: Bel mijn moeder vanuit de Starbucks, tis 16.27 in Nederland. "We gaan het doen!" Nou op de Golden Gate, gistermiddag en ik zei ja. Mam we zijn zo blij. Nog niet tegen Lola zeggen hoor het is een verrassing! "
Bel Anna: "Ja hij heeft me gevraagd! Het was te gek! Precies in het midden van de Golden Gate! Ga maar alvast stukjes bedenken! Nee niet op Hawaii, gewoon in Nederland doen we het, ja! En jij bent ceremoniemeester. Oke ga nu maar naar je date, doeidoeidoei"
Ik rook een sigaretje op de stoep, daar staat de dakloze weer die ik gisteren mijn yoghurt gaf. "Liked the yoghurt?" Well no, I've got coloncancer, can't take that, have some cigarets?" "Haha , sure that's a lot better".
Weer naar binnen de StarBucks, nog een triple double espresso (jullie amerikanen zijn zulke mietjes) en een kamillethee om mee te nemen.
Het is nog wel fris, maar de zon schijnt, we gaan straks naar Santa Cruz, dakje open van onze ordinaire Corvette, ik en mijn aanstaande man.
Zoals hij gisteren Michel al sms-te:"I just entered paradise" Nou anders ik wel!

Shit, kaartje om de deur open te doen vergeten, klop klop;"ik ben ut, kaartje vergeten." Stommel stommel "ik had zo'n gekke droom, ik moest je loslaten, je was een vlieger en het haakje zat in mijn hand, en ik haalde het uit mijn hand"
"Nou die vlieger staat nu hier met je thee en koffie, lekker geslapen?"

Alles zal anders zijn in 2 uur.

Release me

De winter 25 jaar geleden, een koude lange winter, net als nu in 2009
We hebben elkaar net ontmoet, november 1984, ik was net 1 week 18.
Precies 25 jaar, november 2009, dezelfde week, doe je mij je aanzoek.
Allebei een zwaar leven gehad, jij nu 53, ik, net 1 week, 43.

We lagen 25 jaar geleden dagen in bed en in bed en in bed.
Jaren later nog altijd, je hoeft me maar aan te raken en de zwaartekracht verliest haar grip op mij. Ik voel opwinding in elke cel van mijn lichaam.
Ik weet nog hoe je toen op een nacht, een zondagnacht als nu, erop uit ging door de sneeuwstorm, sigaretten.
Ik draaide me nog es om, de kachel op mijn studentenkamer op 10. Koud en wakker duik je weer bij me in bed, ik word wakker en we vrijen tot het licht wordt. Nacht in nacht uit. Nooit genoeg van elkaar. Ons leven lang niet.
Jij bent mijn vriend, mijn vader, mijn minnaar en sterke man. Lust bepaalt mijn lichaam, en mannen zat, geen hand vol maar een land vol, maar zoals jij vind ik nergens.

Maar die kutgereformeerdheid. Het schuldgevoel om alles. Je hebt mij er nooit mee lastig gevallen, maar verdomme wat had je het moeilijk met een dag in bed, met eindeloze sex, met grenzeloosheid, met plezier om niks, met genieten. Klotekerk.
Hoe gaat dat dan, wat is ze sterk dat je zo getraumatiseerd kan zijn?
Ik heb mijn eigen fantasie en ideeen erop los gelaten. Hoe kan jij zelf zien wat je kapot maakt als het zo diep in je zit?
Kinderen zo klein ze zijn, gedreigd met de duivel. Alles menselijks, des duivels. Kinderen van 2? 3? 4?
Ik stel het me voor, het lieve jochie dat je was. Bang gemaakt. Geen plezier mogen hebben. O ja wel, wel plezier, door een ander goed of afgekeurd plezier.

Ik ram ze alsnog in elkaar, alle volwassenen die kinderen dit aandoen.
Ik heb het gezien aan tafel, bij een familie waarvoor ik bemiddelde. Kinderen van 1 1/2 jaar, waar de knuistjes met veel kracht uitelkaar worden gebogen en de vingers inelkaar gevlochten. "Bidden doen wij zo!"
Van angst in de luier plassen.
Je leert al snel, God en je familie, daar moet je bang voor zijn.
Leven als kind zonder veiligheid, maakt vreemde mensen. Dat zie je met kinderen die misbruikt worden, die in een oorlog opgroeien. Dat heet trauma.

Eindelijk, je bent nu 53, en je moest er 20 jaar voor naar de andere kant van de wereld, ben je verlost van dit trauma.
"Release me" zijn niet voor niets, twee belangrijke woorden uit de bijbel, voor jou.